Dat een structurele oplossing voor de stikstofcrisis nog steeds op zich laat wachten, heeft een reeks van oorzaken. Toch zijn er mogelijkheden.
In een artikel in ESB betoogt de Leidse hoogleraar Milieu en duurzaamheid Jan Willem Erisman, mede-auteur van het boek Stikstof, dat de stikstofcrisis, die na de rechterlijke vernietiging van het Programma Aanpak Stikstof in 2019 losbarstte, een schoolvoorbeeld is van de schijnbare tegenstelling tussen economische ontwikkeling en ecologische duurzaamheid. Jarenlang uitstelbeleid en complexe vergunningstrajecten leidden tot een patstelling.
Met een bedrag van € 25 mrd had volgens de Commissie Remkes een oplossing kunnen worden bewerkstelligd, maar door tegenwerking van boeren en vooral de hele agrolobby is daar niets van terecht gekomen. Zodoende berekent Erisman de maatschappelijke schade op in elk geval € 50 mrd.
Dat een oplossing wel degelijk mogelijk is, laat Denemarken zien waar zich soortgelijke problemen voordeden en inmiddels een oplossing is gevonden. Die is niet zomaar te kopiëren, maar biedt wel aanknopingspunten, waarin het niet ofwel economie is, ofwel milieu, maar een middenweg.
