Vastgoedeigenaren die panden tijdelijk via antikraak laten bewonen, lopen mogelijk meer juridisch risico dan zij denken.
Bij antikraakbewoning (ook wel bruikleen genoemd) is de opzegtermijn op papier kort, meestal één maand. Daar staat tegenover dat de bewoner geen huur zou moeten betalen, maar slechts servicekosten. Denk aan een redelijke vergoeding voor nuts, eventuele schoonmaak- en administratiekosten. Tezamen ongeveer €40,- per maand.
Iedere euro die daar bovenop komt zal aangemerkt kunnen worden als een huurvergoeding, zegt Frank van Min, directeur van Wolf Huisvestingsgroep. Antikraakbewoners betalen dan dus ook huur, waardoor ze een discussie kunnen starten over huurbescherming en dus de opzegtermijn kunnen oprekken. Vastgoedeigenaren lopen hierdoor het risico dat hun renovatie- en nieuwbouwplannen vertraging oplopen, met alle financiële gevolgen van dien. Daarnaast zullen woningzoekenden langer moeten wachten op een nieuwe woning.
Hoeveel mensen er op basis van een antikraak overeenkomst in woningen of kantoren wonen is volgens Wolf niet goed te bewijzen. Op basis van bronnen van de Rijksoverheid en RTL Nieuws zou het om 25.000 of 30.000 personen gaan. Wolf Huisvestingsgroep vermoedt dat de onderliggende informatie vertroebeld is en dat dit aantal wat kleiner is.
