Negen jaar geleden: bestuurders van genoteerde vastgoedondernemingen sluiten aan in een rij. Ze willen persoonlijk afscheid nemen van Nick van Ommen, scheidend voorzitter van de Epra. Ze zien de Epra, de Europese vereniging van genoteerde vastgoedondernemingen, terecht als het kind van Van Ommen. Afgelopen week overleed hij.
In 2000 waren de twee tycoons van Europees vastgoed, Leon Bressler van Unibail en Patrick Summer van Henderson, van mening dat er een Europese tegenhanger moest komen van de Amerikaanse vereniging van beursgenoteerde ondernemingen, Nareit.
Als Bressler en Summer iets wilden, gebeurde het ook. Zij vonden Nick van Ommen om de klus te klaren. Hij pakte dat op bijzondere wijze aan, door alle fondsbestuurders op het verkeerde been te zetten. Hij vertelde ze allemaal dat hij niets van vastgoed wist en verwees naar zijn achtergrond als marketeer bij Rank Xerox en directeur van ABN Amro. Dat was echter maar een deel van de waarheid, want hij kreeg snel een trits aan commissariaten met bijbehorende vastgoedkennis bij IVG, Pirelli, Babis Vovos en PSP Swiss Property.
Het ging Van Ommen er niet om de sympathie van de fondsbestuurders te winnen, maar die van de klanten van die fondsen. Hij nodigde Jon Zehner van JP Morgan uit om het wereldje op te schudden met ‘best practises’. Menig fondsbestuurder moest erkennen dat zijn fonds niet tot de meest professionele, laat staan transparante vehikels behoorde en sloot zich aan bij de Epra van Van Ommen. Gedragen door zeven Nederlandse vastgoedfondsen maakte hij een succes van de vereniging. Het bijzondere is dat Van Ommen elk steekspel tussen de belangen van beleggers, banken, investeerders en fondsen moeiteloos overleefde.
De rol van Epra is na meerdere crises op het oog kleiner geworden. Een voorbeeld in Nederland is het verlies van de fbi-status – juist een verworven recht van Epra voor een gelijk speelveld in Europa. Op de jaarvergadering van Epra in Milaan (8 tot 10 september) zal ongetwijfeld stilgestaan worden bij het overlijden van Mr. Epra.
