Het is mogelijk onder strikte voorwaarden, maar in principe is wonen op een vakantiepark niet toegestaan. De initiatiefnemers van ontwikkel- en exploitatiemodel Hoods zeggen dat het wél kan, hetzij onder strakke regie.
Oud-minister van Volkshuisvesting Mona Keijzer stuurde in oktober 2025 de instructieregel om bestaande bewoning op recreatieparken onder voorwaarden toe te staan naar de Tweede Kamer. Gemeenten krijgen via de instructieregel de opdracht om bestaande gevallen van bewoning van recreatiewoningen toe te staan in het omgevingsplan. De instructieregel geldt alleen voor mensen die vanaf 16 mei 2024 of al langer onafgebroken in een recreatiewoning wonen en geen andere woning bezitten. De instructie zou 10 jaar geldig zijn.
De partijen achter Hoods wijzen echter op de groeiende spanning tussen verouderde vakantieparken, het woningtekort en de huidige praktijk van gedoogd wonen. Hoods wordt gedragen door een multidisciplinair team van specialisten uit de recreatiesector en de woningmarkt: Ginder, Factor Architecten, advocatenkantoor AVVR, Exploitatiepartners (onderdeel van Draaijer HeyDay) en Rekreation. ‘Veel parken kampen met achterstallig onderhoud, oplopende kosten en tegenvallende opbrengsten. Tegelijkertijd wonen er steeds vaker mensen permanent, vaak zonder duidelijke kaders of toezicht, wat zowel gemeenten als parkexploitanten voor problemen stelt.’
We realiseerden ons dat het probleem dus niet in de gebruikers zit, maar in het systeem zelf, schrijft Hoods op de eigen website. ‘Want als je vanaf het begin de regie pakt, kun je ook vooraf de verwachtingen helder neerzetten en zit je niet vast aan diepgewortelde patronen. Dan kun je het hele proces opnieuw vormgeven en de twee vormen van verblijf binnen één samenhangend kader organiseren. Met duidelijke spelregels voor de ontwikkeling (de revitalisering van het verouderde park) en de exploitatie.’
Patronen loslaten
Volgens de initiatiefnemers schiet het huidige beleid tekort omdat het vooral reageert op bestaande situaties, in plaats van deze te organiseren. ‘De discussie over wonen op vakantieparken zit klem tussen verbieden en gedogen’, stelt Dominique Langer van Hoods. ‘Wij proberen een derde route te bieden: gereguleerd gebruik vanaf het begin. We gaan hierbij uit hoe mensen willen leven en laten bestaande patronen los.’
De kern van het model is dat parken in één hand blijven en woningen uitsluitend worden verhuurd, zowel voor recreatief verblijf als voor (tijdelijk) wonen. Hierdoor ontstaat volgens de initiatiefnemers meer grip op gebruik, kwaliteit en doelgroep. De bestaande woningen zouden worden verduurzaamd en aangepast aan de geldende bouwregels. ‘Door de combinatie van verhuur en centrale aansturing moet investeren weer rendabel worden, terwijl tegelijkertijd ruimte ontstaat voor nieuwe woonvormen.’
