Arno van den Thillart (54) was programmadirecteur gebiedsontwikkeling in Haarlem en is nu directeur Bouw en Vastgoed bij Dura Vermeer Den Bosch.
Je hebt in het verleden al twee keer eerder een periode bij Dura Vermeer gewerkt, eerst als projectontwikkelaar, later als adjunct-directeur. Nu dus voor de derde keer. Wat zit daar achter?
‘Voor de vierde keer zelfs, als je meerekent dat ik ooit stage heb gelopen bij Van Eijkelenburg, dat later werd overgenomen door Dura. Maar misschien is het helemaal niet zo opvallend dat ik telkens terugkeer. Bij Dura Vermeer staat de menselijke maat voorop, hoe groot het bedrijf ook is. Dat heeft me altijd getrokken. Net als de concrete aanpak van duurzaamheid: geen wollig verhaal over waar het met de wereld heen moet, maar het gewoon gaan doen. Zelf vind ik bijvoorbeeld onze projecten in houtbouw heel mooi.’
Kun je een voorbeeld geven van zo’n houtbouwproject?
‘Veel conceptmatige houten gebouwen hebben nog een kern van beton of staal. We kijken hoe we die afhankelijkheid kunnen verminderen. Een mooi voorbeeld is het nieuwe gemeentehuis in Krimpenerwaard, dat volledig uit hout bestaat. Het wordt binnenkort opgeleverd.’
Hiervoor werkte je bij de gemeente Haarlem, als programmadirecteur gebiedsontwikkeling. Een jaar was genoeg?
‘Voordat ik weer bij Dura aan de slag ging, had ik mijn eigen adviesbedrijf. Van daaruit heb ik verschillende interim-opdrachten gedaan, de laatste in Haarlem. Het was een supervette opgave om te kunnen bijdragen aan de leefbaarheid van de stad. Opeens zat ik aan de gemeentekant en had ik heel andere gesprekken met marktpartijen. Die zaten soms nog vast in het oude denken, hielden de kaarten tegen de borst, terwijl je samen iets moois wilt maken. Wat ik wél ingewikkeld vond, was om bij elke nieuwe klus opnieuw mijn plek te vinden. Bij Dura Vermeer heb ik een vast team, dat heb ik de afgelopen jaren gemist. Voordeel van een familiebedrijf is de ondernemende sfeer, ik sta nog altijd zelf aan de lat. Ik denk dat ik hier uiteindelijk meer impact kan maken dan als kleine zelfstandige.’
Waarom heb je in 2020 eigenlijk gekozen voor het ondernemerschap? Je was destijds regiodirecteur bij Van Wijnen.
‘Dat klopt, daar had ik een mooie job. Maar mijn vrouw werd ziek en als zelfstandig ondernemer kon ik meer thuis zijn. Het voelde goed om in die periode alleen aan mezelf verantwoording te hoeven afleggen. Inmiddels is ze overleden. Onze kinderen zijn nog jong en hebben aandacht nodig. Ook daarom is het mooi om na Haarlem weer in Den Bosch te werken, in de buurt van onze woonplaats Nieuwkuijk.’
Ga je op de fiets naar kantoor?
‘Als ik een kantoordag heb, altijd. Ik houd van hardlopen en wielrennen. Dus fietsen naar mijn werk vind ik heerlijk; ik ben er binnen een halfuurtje. Hardlopen naar kantoor, dat is me wat te ruig.’
Werk je vooral op kantoor of ook thuis?
‘Ik zit de helft van de tijd bij klanten, verder loop ik meestal rond op kantoor. Ik ben echt een mensenmens. Als manager moet je benaderbaar zijn, vind ik. Aanwezigheid werkt vaak heel efficiënt. Soms is een knikje of knipoog al genoeg om iemand verder te helpen.’
Waarom heb je ooit voor het vastgoed gekozen?
‘In dit vakgebied kun je echt dingen veranderen. Vooral binnenstedelijk bouwen vind ik interessant, daarbij gaat het heel sterk om mensen, om wat zij willen. Dat trekt me meer dan vierhonderd woningen in de wei neerzetten. Wat mij triggert, is sociale duurzaamheid. Hoe voelen mensen zich thuis in een wijk, kunnen ze veilig de straat op? Deze manier van denken heeft me altijd gedreven en is tegenwoordig gelukkig ook gemeengoed.’
Gepubliceerd in PropertyNL Magazine nr. 5, 6, 29 mei 2026
