Onze eigen inbreng is keihard nodig, vindt columnist Jeppe de Boer. De inzichten en opinies van mensen uit de praktijk worden veel te weinig gehoord.
Als ik in december geschreven had dat Curaçao strategisch kwetsbaar is, dan was iedereen hier gestopt met het lezen van nog meer onzin. Nog geen maand later begrijpen we allemaal waarop ik op doel. Nederland controleert een strategisch gelegen eiland in de Gulf of America. Venezuela ligt op een steenworp afstand. Met een diepwater zeehaven, een vliegveld en een raffinaderij, is het een mooie hub voor wie Venezuela wil controleren. De Chinezen en Russen kopen veel olie van Venezuela. Wil Amerika riskeren dat zij dit stukje land innemen? Willen zij hun veiligheid overlaten aan ons Nederlanders? Onwaarschijnlijke scenario’s lijken plotseling niet zo raar meer.
In de grootste reality show ooit raken wij snel immuun voor nieuwe bizarre ontwikkelingen. Aandelenmarkten zijn een goede graadmeter. Denemarken was bijna in oorlog, maar de Deense beurs steeg in januari met 11%. Beleggers maken zich steeds minder druk en wij dus ook. Dat is nu juist het probleem. Mijn grootste verrassing na een jaar vol verrassingen, is hoe snel wij ons aanpasten. De banalisering van zo’n beetje alles wat verontrustend is ging razendsnel. Goede dingen wennen snel, slechte zaken dus blijkbaar ook.
Wij leven door en maken hier een daar een pijnloze keuze. We reizen minder naar de VS en beleggen er ook minder. Met alle onzekerheid is het begrijpelijk dat beleggers dichter bij huis blijven. Niet voor niets hadden Europese aandelen een veel beter jaar dan Amerikaanse aandelen. Ook de belangstelling voor onze Nederlandse vastgoedfondsen is een stuk groter dan een jaar geleden. Beleggen in alledaags Hollands vastgoed voelt veilig en vertrouwd in een onrustige wereld. Voor het eerst in 80 jaar denkt Europa na over strategische onafhankelijkheid. Dit zal leiden tot nieuwe afwegingen en lastige keuzes. Amerikanen zijn hier dominant aanwezig met essentiële diensten en producten. We zullen hier steeds meer vragen over stellen, maar willen we nog stappen nemen als die ons echt gaan raken?
We sturen dus bij, door zaken weg te laten. Minder Amerikaanse reizen, beleggingen, spullen en diensten. Door zaken weg te laten, maken we enkel negatieve keuzes. Deze tijd vraagt echter ook om positieve keuzes. Wat gaan we wel doen om Europa sterker en veiliger te maken? Wat kunnen we zelf doen om onze democratie te beschermen? Recente ervaringen laten zien hoe fragiel een politiek bestel kan zijn. Dit begint bij gebrek aan participatie. Hoe minder mensen meedoen met de politiek, des te kwetsbaarder we worden. De vastgoedsector heeft dit aan den lijve ondervonden. Gebrek aan wederzijdse kennis en begrip leidde tot ondoordachte wetgeving en afbrokkelend vertrouwen. Gelukkig hebben we ook laten zien hoe het wel kan. Nooit eerder zag ik zoveel vastgoedmensen in dialoog gaan met politici en ambtenaren.
Als dit naar meer smaakt, kunnen we nog veel meer doen. De belangrijkste verkiezingen voor de vastgoedsector zijn straks op 18 maart. Gemeenten zijn immers de baas over ruimtelijke ordening. Met nog een week of zes te gaan is het niet te laat om in beweging te komen. Ga naar debatavonden of sluit je aan bij een politieke partij. Als burgers laten wij onze toekomst over aan een piepklein clubje mensen. Minder dan 3% van de kiezers is lid van een partij. Een nog kleiner aandeel is daadwerkelijk actief. Dit verzwakt de kwaliteit en de geloofwaardigheid van ons bestuur. Onze eigen inbreng is dus keihard nodig. De inzichten en opinies van mensen uit de praktijk worden veel te weinig gehoord. Dit ligt niet aan de politiek, maar aan onszelf. Nu is een goed moment om dit te veranderen. Pak jij de kans om echt iets bij te dragen?
Jeppe de Boer is managing partner bij Annexum
