Jaagt Nederland na het kapitaal nu ook zijn studenten weg?

Afgelopen vrijdag sloot de internetconsultatie voor het wetsvoorstel Passende huurcontracten. Daarmee is een nieuwe stap gezet in een dossier dat op het eerste gezicht technisch lijkt, maar grote gevolgen kan hebben voor de Nederlandse kenniseconomie.

In het het wetsvoorstel Passende huurcontracten wordt short stay beperkt tot maximaal dertig dagen. Daarna valt verhuur in beginsel onder het reguliere huurrecht, met de daarbij horende huur- en huurprijsbescherming. Het kabinet wil op deze manier misbruik van short-staycontracten tegengaan en huurders beter beschermen. De vraag is echter of deze maatregel het probleem oplost, of juist nieuw aanbod onmogelijk maakt. Zeker in de studentenhuisvesting kan de uitwerking anders zijn dan de politieke bedoeling.

Nederland heeft een groot tekort aan studentenkamers. Niet alleen voor internationale, maar ook voor Nederlandse studenten. Purpose-built student accommodation genoemd (PBSA) biedt hiervoor een oplossing. Dat zijn professioneel ontwikkelde en geëxploiteerde woonconcepten voor studenten, met beheer, service, veiligheid, gemeenschappelijke voorzieningen en vaak ook community-programmering.

De voorgestelde beperking van short stay tot dertig dagen kan dat aanbod raken. Veel studentenhuisvesting is niet goed te vangen in het klassieke huurmodel voor onbepaalde tijd. Een internationale student komt soms voor één semester of één academisch jaar. Een Nederlandse student zoekt vaak meerdere jaren woonruimte, maar ook daar geldt dat studentenhuisvesting een andere dynamiek heeft dan gewone huur. De vraag is tijdelijker, de doorstroming hoger en de exploitatie intensiever.

Als al deze vormen onder één generiek huurregime worden gebracht, zonder onderscheid tussen misbruik en professioneel aanbod, ontstaat een probleem. Dan wordt niet alleen de malafide verhuurder geraakt, maar ook de partij die nieuw aanbod wil bouwen. Dat is precies wat Nederland zich op dit moment niet kan veroorloven. Investeerders en ontwikkelaars zijn bereid kapitaal in nieuw aanbod te steken. Maar vervolgens wordt de juridische basis onder een deel van die businesscase weggehaald.

Kapitaal is niet loyaal aan Nederland. Kapitaal zoekt landen waar beleid voorspelbaar is, waar ontwikkeling mogelijk blijft en waar risico en rendement in verhouding staan. Als Nederland die voorspelbaarheid niet biedt, gaat het kapitaal naar Londen, Madrid, Milaan, Barcelona, Parijs of Kopenhagen. En de student volgt uiteindelijk dezelfde route.

Purpose-built student accommodation is geen bedreiging voor de woningmarkt. Het kan onderdeel zijn van de oplossing. Het haalt druk van de reguliere huurmarkt, biedt studenten een professionele woonomgeving, geeft universiteiten meer zekerheid en maakt Nederlandse steden aantrekkelijker voor talent.

Daarom moet de wetgever onderscheid maken tussen oneigenlijk gebruik van short stay en professioneel georganiseerde studentenhuisvesting. Misbruik moet worden aangepakt, maar de markt die extra kamers kan bouwen, moet niet worden gesloopt. De vraag is inmiddels breder dan huurrecht. Jaagt Nederland na het kapitaal nu ook zijn studenten weg?

Als dat gebeurt, verliezen we niet alleen kamers. We verliezen kennis, talent, innovatie en toekomstig verdienvermogen.

Door Eduard Schaepman, medeoprichter van The Experience Net